خورشید کاظمی، دانش‌آموز است. او براساس فرمان گروه طالبان از رفتن به مکتب بازمانده و در این دلنوشته از تفکر زن‌ستیزانه‌ی حاکم بر سرنوشت زنان افغانستان شکایت دارد ولی به فرارسیدن روزهای بهتر امیدوار است.

عادله زمانی زن اهل افغانستان است که پدر و مادرش در اثر جنگ‌های داخلی از ولایت هرات به ایران مهاجر شدند و او در دهه هفتاد در ایران متولد شد. عادله زمانی در این مطلب تکرار آوارگی...

فصل بهار است. دوباره روح در کالبد خشک زمین دمیده و آن را زنده کرده است. فصلی که به زیباترین شکل ممکن، طبیعت را با گل و شکوفه می‌آراید تا جماعتی از این زیبایی انگشت به دهان بمانند.

نیمرخ دریافته است که گروه طالبان در یک سال گذشته بدون طی مراحل قضایی پرونده‌های متهمان در اکثریت مطلق موارد زنان، مردان و کودکان را محاکمه صحرایی و در ملأ عام با سنگسار، تیرباران، قصاص، نمایش جسد...

یک ماه پیش شوهرم یک قناری(کنری) به خانه آورد. با قفس پسته‌ای رنگ که جای دانه و آب از قبل به دو سمت آن تعبیه شده بود. از داشتن قناری خوشحال بود و می‌خواست این خوشحالی را با من و...

سال گذشته برای افغانستان از هر نظرکه بنگریم سال زنان بود، جدال زنان و طالبان اغلب سرخط خبرها بود و بیشترین میزان پوشش رسانه‌ای را نیز به خود اختصاص داد.

کتاب‌ها و اسنادم را داخل گونی٬ کنار دروازه گذاشتم تا وقتی موتر می‌آید دیر منتظر نماند. از چندین سال زندگی مشترک همین چند جلد کتاب و اسناد فراغتم تنها سرمایه‌ی من بود که با خود به خانه‌ی پدرم...

گلچهره ساکن نوآباد کارته‌سخی است. او همسرش را که عضو نیروهای اردوی ملی افغانستان بود هفت سال قبل در کندز از دست می­دهد. گلچهره و فرزندانش مجبور می­شوند از بغلان به کابل بیایند تا بتواند در محیط کابل کاری برای...

من به عنوان یک دختر جوان هنگام راه رفتن در داخل شهر، بدون هیچ گناهی حس یک مجرم را داشتم که هر لحظه ممکن است کسی به سراغش بیاید و از او بازجویی کند

۲۳ سال پیش از امروز، در یکی از پاییزی‌ترین روزهای سال، در روستای جبل‌السراج از مادر-پدر دارای اصالت روستایی و نسل‌های راوی پیشینگی و کُهن‌زیستگی کیمیای وجود را مایه گرفتم و چشم به جهان پر ماجرای آدمیزادان...

در یک و نیم سال اخیر مردم افغانستان روزهای بسیار حساس و سرنوشت‌سازی را تجربه نموده‌اند. در این روزها مسایل بسیار مهمی رخ داده است که نمی‌توان آن‌ها را از کانون توجه به دور نگاه داشت.

بابه صفر دو سال است که همراه دو دختر خود مرضیه و مهدیه که هردو دانشجو هستند به کابل آمده. بابه صفر دلیل کابل آمدنش را تنها ادامه‌ی تحصیل دخترانش می­داند.