رونمایی و نقد مجموعه اشعار «بابای آدم و گنجشکهای جنوب » اثر خانمها “نرگس حسینی” و “منصوره خلیلی” در تاریخ ۹ آذرماه ۱۴۰۲ ٬ ساعت ۱۷ الی ۲۰ در انجمن ادبی ریباس واقع در “کتابخانۀ رسالت” گلشهر، مشهد با حضور نویسندهٔ کتاب و جمع گستردهای از شاعران مهاجر افغانستان، ایران و علاقهمندان برگزار شد. منتقدین این برنامه عبارتند از: آقایان: دکتر غلامرضا ابراهیمی (شاعر مهاجر)، علی حسینی(شاعر ایرانی)، خانمها: عاطفه رنگآمیز (شاعر و خبرنگار ایرانی)، رحیمه میرزایی (شاعر مهاجر).
در دنیای مهاجرت که محدودیتها و فرصتهای خود را دارد، چاپ یک کتاب میتواند باعث خرسندی شود بهخصوص اگر نویسندگانش زن باشند و صدای زنانۀ خود را در قالب هنر فریاد بزنند. برگزاری چنین برنامهای، نکوداشت فرهنگ و پاسبانان زبان است و خوب است که از زنان جامعه در هر طیف و گسترهای حمایت کنیم و جایگاه انسانیشان را قدر بدانیم.
خانم منصوره خلیلی و نرگس حسینی اولین زنان شاعر نیستند که کتابهایشان بهچاپ میرسد و آخرینشان نیز نخواهند بود. این کتاب برآیند زندگی این دو شاعر است، اعتراض آنها به جامعۀ مردسالار و سنتی که در آن زندگی میکنند. نشان دادن احساسشان نسبت به دنیا و تفکر و دیدگاهشان نسبت به هستی را میرساند. اگر در لایههای زیرین این شعرها وارد شوید، با منصورهها و نرگسهایی آشنا میشوید که همیشه در اطراف ما زندگی میکنند و هیچگاه مجالی برای شناختشان نداشتیم.
در این نشست، دکتر غلامرضا ابراهیمی شاعر و منتقد ادبی با اشاره به اینکه معمولاً در جلسات نقد کتاب، اشارهای به سر و شکل و موارد سخت افزاری کتاب میشود گفت: از انتشارات عرفان و محمد ابراهیم شریعتی تشکر میکنم بهخاطر خدماتی که به شاعران مهاجر ارائه داده و برای او آرزوی سلامتی دارد.
آقای ابراهیمی در ادامۀ صحبتهایش گفت: در این مجموعه با شاعرانی مواجه بودم که زبان را به نسبت متوسطی که الان در شعر کلاسیک ما با آن مواجه هستیم بلد هستند و در جاهایی نیز سستی، کاستی، لغزش و از این قبیل موارد پیدا میشود. ایشان افزودند که خانم حسینی در تخیل و بیان احساسش موفق بودهاست و دنیای زیستۀ خود را روایت میکند. خانم خلیلی در دنیای فردی خود سیر میکند و تخیل خود را رها نمیسازد.
در بخش بعدی برنامه، خانم عاطفۀ رنگآمیز بهعنوان منتقد دربارۀ این کتاب گفت: « با اینکه این شاعران را نمیشناختم و شعری از آنها نخوانده بودم، اما با شعرها وارد زندگیشان شدم و حالا ۸۰ درصد شخصیتشان را میشناسم. خانم خلیلی و حسینی مرا دچار شگفتی کردند و خوشحالم که شعرهایشان را خواندم.»
در بخش سوم، خانم رحیمه میرزایی دربارۀ کتاب گفت: کم و کاستیها در شعرها پیدا میشود، مثلاً شعرهای خانم حسینی دچار اتناب (بلند نویسی) هستند و در جاهایی ساختمان شعر از هم میپاشد و ساختار آن حفظ نمیشود. اما خانم خلیلی در ساختمان و فرم شعرها موفق بوده و شعرها انسجام بیشتری دارد.
در بخش پایانی، آقای علی حسینی ابراز کرد که شعرهای خانم خلیلی و حسینی را دنبال میکرده و شناختی نسبی با کارشان داشتهاست. ایشان دربارۀ کتاب معتقدند که ۷۰ درصد شعرها خوب بودهاست. خانم حسینی را شاعری دردمند و پر از احساس توصیف کردند و خانم خلیلی را شاعری منطقی که در شعرهایش شخصیت خود را حفظ کرده و از بیرون تحتتأثیر قرار نگرفتهاست. او معتقد است که هر کدام از این شاعران بهشکلی مخاطب را شگفتزده میکنند. گاهی با تصاویر بکر و خوب، گاهی با زبان و فرم، گاهی بدون اینکه خود خواسته باشند، مخاطب را دچار شگفتی میکنند.
اگرچه این برنامه با حضور استاد ابوطالب مظفری برگزار گردید اما ایشان صحبتی در مورد کتاب انجام ندادند. این برنامه با گرفتن عکس یادگاری و پذیرایی بهکار خود در ساعت ۲۰ خاتمه داد.
