زمینلرزهای قدرتمند با شدت ۶ ریشتر، بامداد دوشنبه، ۱۰ سنبله، ولایتهای شرقی افغانستان را لرزاند و بنا بر آخرین آمار، دستکم ۷۰۰ تن در ولایت کنر جان باخته و بیش از ۱۵۰۰ تن دیگر زخمی شدهاند. این زمینلرزه در ولایتهای لغمان، ننگرهار، نورستان و پنچشیر نیز خساراتی را به جا گذاشته است.
براساس گزارشها، این حادثه بیشترین تلفات را در ولسوالیهای نورگل، سوکی، وتهپور، مانوگی، چپهدره و شیگل کنر برجای گذاشته است و اکثر خانهها در این مناطق به طور کامل تخریب شدهاند. همچنان در شماری از روستاها، خانوادهها زیر آوار ماندهاند و عملیات نجات به کندی پیش میرود. نبود تجهیزات امدادرسانی و مسیرهای دشوار کوهستانی، دسترسی نیروهای محلی به آسیبدیدگان را محدود کرده است.
منابع محلی تأکید کرده که در میان قربانیان، زنان و کودکان بیشترین آمار کشته و زخمیها را تشکیل میدهند؛ زیرا شبهنگام در داخل خانهها در خواب بودهاند و فرصتی برای نجات نداشتهاند.
در ولایتهای ننگرهار و لغمان نیز خانهها فرو ریخته و تعدادی کشته و زخمی شدهاند، گمان میرود آمار آسیبدیدهها هر لحظه بلند برود. همچنان تکانهای شدید این زمینلرزه در شهر کابل نیز احساس شده، هرچند گزارشی از تلفات و آسیبهای مستقیم در این شهر تا هنوز منتشر نشده است.
مرکز اصلی این زمینلرزهها ولایت کنر اعلام شده، ولایت کوهستانی که روستاهایش در درهها و ارتفاعات صعبالعبور قرار دارند که روند امدادرسانی و انتقال زخمیها را کند کرده است. از زمان وقوع زلزله تا صبح دوشنبه، دستکم پنج پسلرزه ثبت شده است. تصاویر منتشرشده از سوی نیروهای امدادی نشان میدهد که ابعاد ویرانی بسیار گسترده است.
دفتر سازمان ملل متحد در کابل با ابراز همدردی اعلام کرده است که تیمهای امدادی به مناطق آسیبدیده اعزام شدهاند. این نهاد هنوز آماری از تلفات ارائه نکرده، اما نسبت به وضعیت بازماندگان ابراز نگرانی کرده است.
در همین حال، امدادرسانی در مناطق آسیبدیده به دلیل مسدود بودن جادهها و قطع ارتباطات مخابراتی با مشکلات جدی مواجه است و هنوز وضعیت بسیاری از مناطق روشن نیست. بر اساس گزارش رسانهها، آمار رسمی منتشرشده تنها مربوط به ولسوالی نورگل کنر است و احتمالاً شمار تلفات و خسارات در دیگر مناطق بسیار بیشتر خواهد بود.
این سومین زمینلرزهی مرگبار در سه سال اخیر است؛ زمینلرزه پکتیکا در تابستان ۱۴۰۱، بیش از ۱۰۰۰ کشته و ۱۵۰۰ زخمی برجا گذاشت، به دنبال آن در هرات نزدیک به ۲۵۰۰ تن جان باختند. اکنون بار دیگر هزاران خانواده در کنر و ولایتهای همجوار با فاجعهای انسانی روبهرو شدهاند، در حالی که محدودیتهای گروه طالبان، فقر، خشکسالی و کاهش کمکهای بینالمللی وضعیت مردم را در حالت بحرانی قرار دادهاند.
