در چهارمین سالروز سقوط افغانستان به دست گروه طالبان، جمعی از زنان معترض، فعالان مدنی و سیاسی، مدافعان حقوق بشر، دانشگاهیان و نمایندگان جوامع اقلیت و تبعیدی، قطعنامهای جهانی صادر کردند که در آن نسبت به وضعیت وخیم کشور و روند مشروعیتبخشی به گروه تروریستی طالبان هشدار داده شده است.
در این قطعنامه تأکید شده است که از زمان بازگشت گروه طالبان به قدرت، زنان بهطور کامل از آموزش، کار و حضور در جامعه محروم شدهاند، کودکان تحت آموزشهای افراطی قرار گرفتهاند و دهها گروه تروریستی منطقهای و جهانی در افغانستان فعالیت دارند. همچنین آزادی بیان نابود شده و اقوام و مذاهب مختلف با تبعیض ساختاری، کوچ اجباری، غصب زمین و خشونت سیستماتیک روبهرو هستند. میلیونها شهروند ناچار به مهاجرت شده و در کشورهای مختلف با خطر اخراج و بازداشت مواجهاند، در حالی که نیروهای نظامی پیشین، فعالان سیاسی و روزنامهنگاران تحت تعقیب، بازداشت یا کشتار قرار گرفتهاند.
معترضان تأکید کردهاند، که سیاستهای گروه طالبان از جمله آپارتاید جنسیتی و حذف گروههای قومی و مذهبی، مصداق «جنایت علیه بشریت» و «تروریسم ساختاری» طبق ماده ۷ اساسنامهی دادگاه کیفری بینالمللی است و هرگونه تعامل یا عادیسازی روابط با این گروه، به معنای مشروعیتبخشی به جنایتهای آن خواهد بود.
در پایان آنها از جامعهی جهانی خواستهاند که گروه طالبان را به رسمیت نشناسند، این گروه را در فهرست سازمانهای تروریستی حفظ کنند، جنایات آن را در دادگاههای بینالمللی پیگیری کنند، هرگونه حمایت مالی از رهبران طالبان را متوقف سازند، کمکهای بشردوستانه را از مسیرهای شفاف و پاسخگو ارسال کنند، از بازگرداندن اجباری پناهجویان خودداری کنند و گفتوگو با مردم و جامعه مدنی افغانستان را برای تشکیل یک دولت عبوری آغاز کنند.
