در حالی که با خودم صحبت می‌کنم پیاده‌روهای پارک را قدم می‌زنم. گاه‌گاهی به آسمان نگاه می‌کنم و بی‌توجه به جمع زنانی که هر روز در پارک محل زندگی شان جمع می‌شوند، به راهم ادامه می‌دهم. دلم مثل همیشه...

رمان چار دختر زردشت آخرین آفریدة منیژه باختری، رمانی در مکتب ریالیزم جادویی است که در 254 صفحه به تازگی از سوی انتشارات نبشت منتشر شده است.

در جریان این 22 ماه و 24 روز پرماجرا که آفتاب افغانستان با گرفتاری و تیرباران نظامیان پیشین از بدخشان، نورستان، کنر و ننگرهار طلوع می‌کرد، با رگبار گلوله به روی فریادهای «نان، کار، آزادی» زنان در خیابان‌های کابل و بلخ به ظهر...

وقتی از عقدهای اجباری و کودک‌همسری سخن به میان می‌آید شاید خیلی نا آشنا و پی‌پیشنه به نظر نرسد؛ اما تنها موارد اندکی از آن در معرض رسانه‌ای شدن قرار گرفته است.

خانم دالوی اثر ویرجینیا وولف، از جمله رمان‌های مهم و مطرح در ادبیات مدرن جهان است.

تاریخ معاصر افغانستان پر است از نزاع و درگیری‌های قدرت. نزاع و درگیری‌های که هربار منجر به براندازی نظام‌ها و دولت‌های حاکم بر این کشور شده است.

بیش‌تر از ۱۰۰ نماینده‌ی پارلمان بریتانیا در نامه‌ای از فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) خواسته‌اند، این فدراسیون از زنان ورزشکار افغانستانی که به کشورهای مختلف پناهنده شده‌اند، حمایت کند تا این تیم قادر به رقابت در صحنه‌های بین‌المللی باشد.

بعد از سقط یک جنین در ۲۰۲۱ میلادی، دیگر نتوانستم سلامتی‌ام را به دست آورم. حالم خوب نبود همیشه یا تب و ‌کسالت داشتم و یا از سردردی نمی‌توانستم حتا صورتم را بچرخانم. هنگام نشست و برخواست وجود یک...

«طالبان گرسنگی را با خود یکجا آوردند.» این جمله‌ی فریده است. دختر جوانی که از چوکی مکتب برخاسته پشت چرخ خیاطی نشسته است. او 21 ساله است و اگر طالبی در کار نبود، امسال وارد دانشگاه می‌شد.

با حاکم شدن طالبان به عنوان یک جریان دینی و اسلامی در افغانستان و رویه‌های زن‌ستیزانه و دشمنی این گروه با زنان، این بحث را که آیا رویکرد اصلی اسلام زن‌ستیزانه است یا خوانش ناصواب از دین...

رشیدان یکی از شهرستان‌های ولایت غزنی است که بیش‌تر نفوس آن را پشتون‌ها تشکیل می‌دهند. سطح آگاهی در میان زنان این شهرستان غیر قابل باور است. آنها حتا درمورد خدمات صحی آگاهی اندک هم ندارند. اکثریت خانم‌ها بی‌سواد هستند و...

زمین زیاد داشتیم و باید برای کار‌گرها نان و غذا آماده می‌کردیم. هم‌چنان با پدرم سر زمین‌ها در کار‌ها کمک می‌شدیم بدون کفش باید سر زمین پر از سنگ و خار راه می‌رفتیم. روز‌ها از ترس پدرم صدای بلند...