زینب عطایی دختری که سه بار در سه انفجار مجروح شده اکنون در ترکیه تحت مداوا است. زندگی و زخم‌های زینب عطایی نمونه‌ی بارز از زندگی زنان در افغانستان است. زنانی که می‌ایستند، زخم می‌خورند، می‌افتند و باز هم بلند...

دانشگاه کابل به مانند مادر مهربان می‌مانست که دختران و پسران تشنه‌ی علم، مستعد و با طبع و خواسته‌های متفاوت، همه را با یک نظر در دامن پر مهر می‌پروراند و در باغچه‌های ادب به تعلیم شان...

ماه‌ها قبل، شب‌هنگام، مکتوب و فرمانی از سوی کابینه سرپرست گروه طالبان بیرون داده شد که همه را متحیر و ناامید کرد. آن فرمان چیزی نبود جز محروم کردن دختران افغانستان از دانشگاه‌ها، دبیرستان‌‌ها و آموزشگاه‌ها.

بود آیا که در مدرسه‌ها بگشایند؟ این شعر از حافظ است و اصل آن چنین است: «بود آیا که در میکده‌ها بگشایند؟» او در ادامه سروده است: «در میخانه ببستند خدایا مپسند – که در خانه تذویر و ریا بگشایند»

با توانمند شدن زنان افغانستان در دهه‌ اخیر، زنان پر دل و جرأتی روی صحنه آمدند و ارتش کوچکی جبهه حق طلبی زنان را در سیاه‌ترین روزهای تاریخ، در مقابل گروه دهشت‌افگن طالبان راه‌اندازی کردند.

جوزب بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اخیرا گفته است که طالبان رژیم آپارتاید جنسیتی را در افغانستان حاکم کرده‌اند و این برای اروپا پذیرفتنی نیست.

خانواده‌ام با وجود آنکه فقیر بود، از هر مسیر ممکن سعی ‌نموده که اطفال‌شان تعلیم و تحصیل کنند. من خوشبختم که همچون خانواده‌ای دارم و برای وجود شان همواره سپاس‌گذارم.

بعد از سقوط دولت جمهوری افغانستان در آگست 2021 میلادی، با وجود وعده‌های گروه‌ی طالبان به جامعه بین‌المللی برای احترام به ارزش‌های حقوق بشری، آن‌ها به نقض حقوق اساسی شهروندان افغانستان پرداختند.

نسیمه، 13 ساله و صابره، ۱۲ ساله دو دختری‌ هستند که در خیابان‌های شهر مزار شریف، مرکز ولایت بلخ کار می‌کنند.هر دو در نزدیکی روضه سخی مشغول کار اند.

مردی پهلویم ایستاده بود و گفت: «همشیره کتاب رمان می‌گیری؟»به جواب او سر تکان دادم. گفت: «ملت عشق، تکه‌هایی از یک کل منسجم، کیمیاگر اینا ره مردم زیاد میبرن..» بازهم سر تکان دادم و چیزی نگفتم.

در سال ۲۰۰۱ میلادی پس از حمله‌ی القاعده به برج‌های منهتن و پنتاگون، امریکا و متحدانش برای مبارزه با تروریسم بین‌المللی که رهبرانش در افغانستان بودند به این کشور حمله کردند.

طالبان پا از گلوی زنان بر نمی‌دارند و هرروز با قدرت بیشتر محدودیت‌های اعمال شده بر زنان افغانستان را افزایش می‌دهند.