نیمرخ
  • گزارش
  • روایت
  • گفت‌وگو
  • تحلیل و ترجمه
  • چندرسانه‌ای
    • ویدیو
    • عکس
    • پادکست
  • بیشتر
    • زنان و مهاجرت
    • روایت‌رنگین‌کمانی‌ها​
    • صلح و امنیت
    • ترجمه
    • فرهنگ و هنر
    • نخستین‌ها
هیچ نتیجه‌ای یافت نشد
نمایش همه‌ی نتایج
EN
حمایت مالی
نیمرخ

زندگی خصوصی و عمومی | معماری تفکیک جنسیتی

  • نیمرخ
  • 11 حوت 1399
تفکیک جنسیتی

نویسنده: طارق سعیدی


قسمت اول: پیدایش زندگی خصوصی و عمومی

پدیده‌ی خانواده و بالطبع آن زندگی خصوصی و عمومی امر ازلی و ابدی نبوده و در طول تاریخ بر اثر رشد نیروهای مولد جامعه و آگاهی مردان از نقش‌شان در امر بیولوژیکی تولید فرزند به‌وجود آمده است.

      «زندگی خصوصی یا خانواده بسط قلمروی لحظه‌ی غصب پدرانه است، و زندگی عمومی یا اقتصاد تولیدی و سیاست طبقاتی بسط قلمروی همکاری میان مردان. در خانواده غصب پدرانه‌ی فرزندان درآن‌واحد هم به معنای غصب بدن و نیروی کار تولید مثل زن است و هم به معنای غصب نیروی کار تولید خانگی‌اش (یعنی کار خانه‌داری و شوهرداری و بچه‌داری که به منظور بزرگ‌کردن کودکان و بازتولید روزانه‌ی انرژی انسانی مصرف شده انجام می‌گیرد).» (آزاده آزاد، پدریت غاصب: 99)

      این تقسیم در اواخر دوره‌ی نوسنگی اتفاق افتاد و تا حال نیز ادامه دارد. به باور سیامک ستوده، در جامعه‌ی فئودالی خانواده واحد تولید بوده و به همین دلیل نیز هنجارها، عرف‌ها و سنت‌های فرهنگی در تلاش حفظ خانواده است. این مساله تا آن‌جا ادامه دارد که مرد و زن مشروعیت اجتماعی خود را در حوزه‌ی عمومی از این نهاد به دست می‌آورند. به طور مثال در اکثر شهرهای افغانستان به زن مجرد و مرد مجرد خانه به کرایه و گروی داده نمی‌شود.

      این مساله بر معماری نیز تأثیر گذاشته و تا ظریف‌ترین حد معماری تفکیک جنسیتی در زندگی خصوصی و عمومی ادامه پیدا می‌کند. تخم به عنوان نماد اسپرم مرد از زمین به عنوان نمادبرآوری زن ارزشی بیشتری در نظام نشانگان فرهنگی پیدا کرده و در ادیان مردانه آلت تناسلی مرد مورد پرستش قرار می‌گیرد. به طور نمونه «ستون نذری رومی که به شکل احلیل ]آلت تناسلی مردانه[ بوده و از نوشته‌ها و علامت‌های جادویی پوشیده شده، یادآور مساله‌ها (ستون‌های عظیم و مرتفع تراشیده از سنگ به شکل سوزن)، ستون کلیساها، مناره مساجد و به طور کلی ستون‌ها و پایه‌هایی است که اهمیتی به سزا در معماری مذهبی (و آثار یادبود رسمی) دارند.» (آزاده آزاد، پدریت غاصب: 113)

      معماری تفکیک جنسیتی در حوزه‌ی خصوصی و عمومی از معماری شکلی تا معماری فضایی و مکانی ادامه داشته و در تمام این حوزه‌ها تن زن مورد هدف قرار می‌گیرد، تا به انقیاد درآمده و مالکیت مردانه بر آن حفظ شود. انقیاد تن زن در خانواده در دو زمینه‌ی تولید مادی و تولید نسل وجود دارد. تولید مادی که به حفظ و بقای خانواده کمک می‌کند، بیشتر به تولید اشیایی می‌پردازد که در خانواده ارزش مصرف دارد و تولید نسل باعث بقای خانواده می‌گردد و آن‌جا که اسپرم مرد در زمان سکس از مرد جدا شده، مرد در گذشته هیچ‌گونه راهی جز به انقیاد کشاندن تن زن نداشته است تا پدری خود را بر فرزند زن ثابت کند و از این طریق پدرهای بالقوه‌ای که امکان داشت، جای او را بگیرند از صحنه خارج کند. به همین دلیل معماری جنسیتی در زندگی عمومی ادامه‌ دهنده‌ی زندگی خصوصی یعنی به انقیاد کشاندن تن زن است.

      تفکیک جنسیتی در مکان‌های عمومی مانند کتاب‌خانه‌های عامه، رستورانت‌ها، مراکز لینکلن (Lincoln learning Center) ادامه‌ی همان تفکیک جنسیتی در زندگی خصوصی (یعنی خانه و خانواده) است. زنانی که در خانه و خانواده تن و روان‌شان به انقیاد کشانده شده است، در زندگی عمومی نیز متأثر از این وضعیت هستند. حتی زنان شاغل نیز در زندگی عمومی گرفتار این تفکیک جنسیتی هستند و از طرف دیگر از مردان به دلیل کارخانگی ساعات بیشتری به کار مشغول می‌باشند. در مکان‌های عمومی، معماری تفکیک جنسیتی زنان را به انقیاد کشانده شده و نگاهی فرودست به آن‌ها دارد.

     گرچه برای این تفکیک جنسیتی، فرهنگ پدرسالارانه‌ی افغانستان، راحتی زنان را بهانه می‌کند، اما در پشت آن مالکیت مرد بر تن زن است که عامل به‌وجود آمدن معماری تفکیک جنسیتی شده است. معماری تفکیک جنسیتی تنها زنان را به انقیاد نمی‌کشاند، بل جایگاهی پست‌تر از مردان نیز برایشان ترسیم می‌کند.

      به طور نمونه در کتاب‌خانه‌ی عامه‌ی هرات، اگر پشت به درِ ورودی این مکان ایستاده شویم، در سمت چپ جایگاه زنان است در میان قفسه‌های کتاب (یا در روبه‌رو) و در سمت راست جایگاه مردان. بر همه واضح است که چپ در نشانگان فرهنگی ما از جایگاه پست‌تری نسبت به راست برخوردار است که در نوشته‌های بعدی به آن بیشتر خواهیم پرداخت. یعنی این معماری تفکیک جنسیتی فضایی در کنار آن که مالکیت مرد بر زن را در حوزه‌ی عمومی به بهانه‌ی راحتی زنان تثبیت می‌کند، به زنان جایگاه پست‌تری براساس نظام نشانگان فرهنگی اعطا می‌کند.

همچنان بخوانید

زنان افغانستان بی‌پناه‌تر از همیشه؛ خانه‌های ناامن‌تراز خیابان

روز جهانی محو خشونت علیه زنان و تراژدی زنان در حاکمیت گروه طالبان

ناموس پندای زنان؛ پوشش مقدس برای مردسالاری

      در یادداشت‌های بعدی به طور نمونه به خانه، کتابخانه‌ی عمومی، رستورانت‌ها و مرکز آموزشی لنکن خواهیم پرداخت، و ثابت خواهیم کرد که در این مکان‌ها در کنار آن که مالکیت مرد بر تن زن را بازتولید کرده و به رسمیت می‌شناسد، جایگاه پست‌تری نیز به زنان می‌دهد. و چون هنوز زنان براساس منافع مشترک‌شان از انسجام کافی برخوردار نیستند، در این نوشته‌ها در تلاش آن هستیم که یک سلسله سازوکارهایی معرفی کنیم که زنان به صورت فردی نیز بتوانند با معماری تفکیک جنسیتی به مبارزه برخیزند.

ادامه دارد…

موضوعات مرتبط
کلمات کلیدی: برابری جنسیتیتبعیض جنسیتی
به دیگران بفرستید
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on twitter
حمایت مالی
دیدگاه شما چیست؟

دیدگاه‌ها 1

  1. Zarina Zabul says:
    5 سال پیش

    با درود
    من با اولین این تحلیل تان شروع میکنم. شما مینویسید: …پدیده‌ی خانواده …بر اثر رشد نیروهای مولد جامعه و آگاهی مردان از نقش‌شان در امر بیولوژیکی تولید فرزند به‌وجود آمده است.
    شما فگر نمیکنید که این “نقش مردان ” آگاهانه نه بل بیشتر غریزی بوده باشد. اگر آگاهانه بوده پس چرا زن در آن زمان که نقش و سهم مساوی و حتی بیشتر از مرد دارد، از این آگاهی بی بهره بود؟ دو، تصور میکنم که جامعه در آن مرحله ای از رشد بسیاری از نمود های توحش را در خود داشته طوری که این انتخاب شعوری نمی توانست وجود داشته باشد کهبر جکس از آن امکان انتخاب آگاهانه، کاملن بی بهره بود.
    ممنون اگر به جواب بپردازید

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به دیگران بفرستید
Share on facebook
فیسبوک
Share on twitter
توییتر
Share on telegram
تلگرام
Share on whatsapp
واتساپ
پرخواننده‌ترین‌ها
روایت‌گری در زمانه‌ی سرکوب؛ نمی‌خواهم جهان فقط آمارها را به خاطر بسپارد
روایت

روایت‌گری در زمانه‌ی سرکوب؛ نمی‌خواهم جهان فقط آمارها را به خاطر بسپارد

19 دلو 1404

نفس عمیقی کشیدم؛ چشمانم توان دیدن بریده شدن موهای قشنگم را نداشت؛ قیچی آهنیِ سرد، لای گیسوانم فرو می‌رفت و با حرکت دست آرایش‌گر بی رحمانه می‌بٌرید، لنگر موهای بریده شده را روی شانه هایم...

بیشتر بخوانید
دشوار‌ترین روزهای زندگی زنان افغانستان تحت سلطۀ طالبان
گزارش

دشوار‌ترین روزهای زندگی زنان افغانستان تحت سلطۀ طالبان

19 حوت 1402

کارکرد جامعۀ جهانی و سازمان ملل در این مدت تنها به پخش و نشر اعلامیه‌ها خلاصه شده و هیچ دردی از زن افغانستان مداوا نکرده‌است. آن‌چنان که می‌بایست و زنان افغانستان حمایت نشدند و جامعۀ...

بیشتر بخوانید
مبارزه‌ای که از خانه آغاز شد؛ تجربه‌ی زیسته از مردسالاری
روایت

مبارزه‌ای که از خانه آغاز شد؛ تجربه‌ی زیسته از مردسالاری

10 جدی 1404

من در این باور تنها نبودم. خواهرانم نیز همین‌طور فکر می‌کردند. مادرم هم همین‌طور. وقتی در ملی‌بس یا در موترهای لینی بالا می‌شدم و کنار یک زن غریبه می‌نشستم، معمولا بعد از چند جمله‌ی ساده،...

بیشتر بخوانید

فراخوان همکاری؛
رسانه نیمرخ بستر برای روایت زندگی، چالش‌ها و مبارزات زنان و جامعه +LGBTQ است.
ما به دنبال مطالب هستیم که بازتاب‌دهنده واقعیت‌های تلخ، امیدها و جریان‌های مقاومت و مبارزات آزدی‌بخش شما از زندگی تحت حاکمیت طالبان باشد.
نوشته‌ها و آثار خود را در قالب متن، صدا، تصویر و ویدیو برای ما ارسال کنید. ارسال مطالب

  • درباره ما
  • تماس باما
  • حمایت مالی
Menu
  • درباره ما
  • تماس باما
  • حمایت مالی
Facebook Youtube Instagram Telegram

۲۰۲۴ نیمرخ – بازنشر مطالب نیمرخ فقط با ذکر کامل منبع مجاز است.

هیچ نتیجه‌ای یافت نشد
نمایش همه‌ی نتایج
  • گزارش
  • روایت
  • گفت‌وگو
  • تحلیل و ترجمه
  • چندرسانه‌ای
    • ویدیو
    • عکس
    • پادکست
  • بیشتر
    • زنان و مهاجرت
    • روایت‌رنگین‌کمانی‌ها​
    • صلح و امنیت
    • ترجمه
    • فرهنگ و هنر
    • نخستین‌ها
EN