دو مقام وزارت معارف طالبان هفتهی گذشته به گونهی شفاحی به منصوبان ریاستهای معارف ولایتی این گروه دستور دادند که هرچه عاجل فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی را در افغانستان متوقف کنند.
این فرمان پس از آن صادر شده است که چند روز قبل، رییسان معارف این گروه از ولایتهای مختلف با ملاهبتالله آخندزاده رهبر خوادخوانده گروه تروریسی طالبان در قندهار دیدار کردهاند.
به نقل از منابع، رهبر طالبان از مسؤولان معارف ولایتی این گروه خواسته است که هرچه عاجل فعالیت سازمانهای بینالمللی را در عرصهی آموزش متوقف کنند. رهبر این گروه گفته است که سازمانهای بینالمللی قصد ایجاد وزارت معارف دلخواه خود را در افغانستان دارند. چیزی که طالبان ظاهراً از آن هراس دارند و بهانهی برای منع فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی قرار دادهاند.
یونیسف یا صندوق کودکان سازمان ملل متحد ضمن نگرانی از عملی شدن این دستور گفته است که اگر طالبان فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی را متوقف کنند، بیش از پنجصد هزار دختر و پسر از آموزش محروم خواهند شد.
یونیسف در همکاری با 15 سازمان غیردولتی افغانستانی و 12 سازمان بینالمللی، 21 هزار صنف آموزشی محلی از طریق «برنامه آموزش مبتنی بر جامعه» در نقاط دورافتادهی کشور ایجاد کرده است.
طالبان دستور دادهاندکه فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی متوقف و مسؤولیت آنها به نهادهای داخلی که با طالبان هماهنگ و همراه باشند، داده شود. طالبان گفتهاند که تنها سازمانهای داخلی که جواز فعالیت از طرف وزارت معارف این گروه دارد و در هماهنگی با برنامههای آموزشی طالبان پیش برود، اجازهی فعالیت دارند. در غیر آن فعالیت همهی نهادها متوقف خواهند شد.
چرا طالبان مانع فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی میشوند؟
طالبان بارها از سیاست فشار بر نهادهای امدادرسان بینالمللی استفاده کرده و امتیاز گرفتهاند. بستن دروازههای مکتب به روی دختران بالاتر از صنف 6، بستن دروازههای دانشگاهها به روی دانشجویان دختر، منع کار زنان در نهادهای دولتی و غیر دولتی، مواردی هستند که طالبان به گونهی سازمان یافته و گام به گام انجام دادهاند. اما هربار سازمانهای بینالمللی به ویژه سازمان ملل از این اقدامات شرمآور طالبان چشمپوشی کرده و امتیاز بیشتر برای شان دادهاند. چیزی که سبب شده است، این گروه بیپرواتر از همیشه دست به انجام آن بزند.
در تازهترین مورد مقامهای معارف این گروه دستور دادهاند که فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی در افغانستان متوقف شود. به گفتهی یونیسف اگر این دستور طالبان عملی شود بیش از 5 هزارها دختر و پسر از آموزش باز میمانند.
به چند لیل طالبان مانع فعالیت آموزشی سازمانهای بینالمللی در افغانستان خواهند شد:
نخست؛ علیرغم اینکه خواست همیشگی طالبان از جامعهی جهانی به رسمیت شناخته شدن است، اما هیچ کشوری هنوز طالبان را به رسمیت نشناخته است. طالبان به این بهانه بارها بر دختران و زنان محدودیت وضع کردند. حضور آنان را در جامعه انکار و حقوق شان را آشکارا نقض نمودند و به بازداشت و کشتار بیرحمانه مخالفان شان پرداختند تا بر جامعهی جهانی فشار وارد کنند که این گروه را به رسمیت بشناسند. طالبان از این ترفمند بارها استفاده کردهاند و از جامعهی جهانی امتیاز گرفتهاند.
دوم؛ طالبان با گرفتن نقش آموزشی سازمانهای بینالمللی و سپردن آن به نهادهای هماهنگ و همراه شان، عملاً به گسترش تروریستپروری و افکار تروریستی میپردازند. چون سازمانهای بینالمللی با امکانات زیاد فرصت آموزشی برای دختران و پسران را در دوردستترین نقاط کشور فراهم کرده بودند. اما طالبان حالا رایگان از این فرصت استفاده کرده، افراد و نهادهای مورد نظر خودشان را برای آموزش انتخاب میکنند که به ترویج افکار تروریستی و گسترش روحیهی هراسافگنی بپردازند.
سوم؛ واقعیت اما این است که طالبان دشمنان تغییرناپذیر دانش، معرفت و تمدن است. این گروه با حقوق بشر به ویژه حقوق زنان، آزادی و برابری مخاصمت پایانناپذیر دارد. دشمنی این گروه با موارد یاشده ذاتی است. طالبان تحت هیچ شرایطی از دشمنی با دانش، معرفت، تمدن، حقوق بشر، حقوق زنان، آزادی و برابری دست بر نمیدارد. چون معنای طالب ستیز با این موارد است. اگر طالبی گفت که با این موارد مشکلی ندارد، یا دروغ گفته است یا طالب نیست.
پس هم جامعه جهانی و هم مردم افغانستان آگاه باشند که هرقدر برای طالب فرصت و امتیاز بیشتر داده شود، این گروه به همان اندازه به نقض حقوق بشر به ویژه حقوق زنان، سرکوب آزادی، دشمنی با دانش، معرفت و تمدن خواهند پرداخت. بناً هم مردم افغانستان و هم جامعهی جهانی نباید از کنار این مسأله خاموشانه و غافلانه بگذرند.
وقت آن رسیده است که هم مردم افغانستان و هم جامعهی جهانی تماشاگر این اعمال شرمآور و جنایتکارانهی طالبان نباشند. طالب یک تهدید جهانی است که قربانیان دم دستش مردم افغانستان به ویژه زنان و دختران هستند. اگر فشار لازم بر طالب وارد نشود و جلوی گسترش طالبانیسازی و افکار طالبانی گرفته نشود، دیر یا زود پیامدهای ناگوار آن پدیدار خواهد شد.
