نویسنده: گیسو ارزگانی
آزار و اذیت زنان توسط افراد طالبان به بهانههای مختلف امر تازهای نیست، اما اخیراً روزمرگیهای زنان این شهر از این آزارها متأثر شدهاست. شماری از زنان در شهر نیلی در گفتوگو با رسانهٔ نیمرخ، تجربهٔشان را از آزار و تحقیر طالبان و تأثیرات آن بر کار و زندگیشان را به اشتراک گذاشتهاند.
محدثه حسینی 22 ساله (نام مستعار) که هر از گاهی برای آموزش خیاطی به بازار شهر نیلی میرود، در گفتوگو با رسانهٔ نیمرخ گفت که وی بارها از سوی افراد منسوب به طالبان مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاست.
محدثه میگوید: «افراد موتورسایکل سوار طالبان که ظاهراً کارمندان حوزه یا استخبارات هستند، در مسیر راه من قرار میگرفتند و شماره تلفنم را میخواستند. وقتی میگفتم مزاحم نشوند، تهدیدم میکردند که تا دروازهٔ خانه میآیند.»
او وقتی این موضوع را با خانوادهاش در میان گذاشت، پدر خانواده بهجای حمایت، او را از رفتن به بازار و آموزش خیاطی منع کرد. محدثه تا صنف دهم مکتب درس خواندهاست. او میتوانست برای ادامهٔ درس به مدارس دینی برود اما آموزش خیاطی را ترجیح دادهاست.
ثریا که مشغول فروشندگی در شهر نیلی است، روزمرگیاش را زیر ذرهبین محتسبان امر به معروف میگذراند. او میگوید: «محتسبان طالبان هر از گاهی برای بررسی پوشش زنان میآیند. علاوه بر اینکه به مشتریان تذکر حجاب میدهند مرا نیز میگویند لباسهای خیلی بلند و چادر بلند سیاه بپوشم؛ در غیر آنصورت به من اجازهٔ فروشندگی نخواهند داد. تذکری که با آزار و تحقیر همراه است.»
سال گذشته دستگیری زنان در دایکندی توسط محتسبان امربه معروف طالبان به بهانهٔ حجاب، رعب و وحشتی در این شهر ایجاد کردهبود. آنان بر اساس دستورات طالبان محدودیتهای وضع شده را بر زنان تطبیق و تحمیل میکنند، امری که سبب کاهش گشت و گذار زنان در شهر شدهاست.
به گفتهٔ محدثه و ثریا، گشت و گذار در شهر نیلی که بدون خدمات و سهولتهای ترانسپورت است، با ترس و اضطراب ناشی از آزار، تحقیر و نگاههای زنندهٔ طالبان بر زنان همراه است.
فاطمه یک فعال حقوق زن در دایکندی با تأیید آزار و اذیت زنان در شهر نیلی میگوید که افراد طالبان به قصد آزار و اذیت زنان به آنها متلک میاندازند و تلاش میکنند شمارههای تلفن زنان و دختران را بهدست بیاورند. او که خود نیز طعمهٔ آزار و اذیت طالبان بوده میگوید: «از آزار و اذیت طالبان به تنگ آمدهایم، خودم دیدهام که افراد طالبان به قصد خرید جنس وارد یک دکان لباسهای زنانه شد و پس از خرید جنس، باقیماندهٔ پولش را نمیگرفتند و تظاهر به شوخی میکردند. بعد از اینکه از آنجا رفتند، متوجه شدیم که شمارهٔ تلفنشان را روی کاغذی نوشته و پیش پای فروشنده انداخته و همینطور در دستکول من.»
این فعال حقوق زن میگوید: تداوم آزار و اذیتهای زنان در شهر نیلی، اندک حضور زنان را از این شهر نیز حذف خواهد کرد. زیرا خانوادهها به زنان و دختران حتی اجازهٔ بیرون شدن از خانه را نیز نخواهند داد.
زنان گفتوگو کننده در این گزارش افزودند که هیچ مرجعی برای شکایت و یا رسانیدن صدای زنان نیست و ترس این وجود دارد که زنان بعد از شکایت مورد پیگرد یا آزارهای بیشتر قرار بگیرند.


